Pierwszy konkurs literacko-fotograficzny "Tytani znad Gunicy"
Zachęcamy do wzięcia udziału w konkursie „Tytani znad Gunicy”. Poniżej zamieszczamy wstęp oraz regulamin.
Dnia 10.10.11 w miejscowości Tatynia doszło do niecodziennego odkrycia. Otóż w Gunicy- niewielkiej rzece przepływającej wartkim strumieniem przez wioskę, znaleziono butelkę z wsadzonym do niej listem. Jego autorem był niejaki dr Hans z Hagen a list musiał być bardzo stary, pisany jeszcze łaciną. Wiele czasu upłynęło nim został przetłumaczony w całości. Dr Hans był niemieckim archeologiem i historykiem. Z wielką pasją badał najdawniejsze dzieje a przy tym umysł miał dociekliwy i filozoficzny. Dziwne go spotykały w życiu przygody i niezwykłe, zapewne również dlatego historie nadzwyczajne się jego imały. Otóż list zawierał informacje zatrważające, kontrowersyjne i niewiarygodne zarazem. Podzielił on ludzi na dwa obozy. Pierwszy uważa, że treść listu to najzwyklejszy w świecie bełkot. Drugi obóz zaś, zaangażował najmądrzejsze głowy by badać prawdę przez Hansa spisaną. Tyle słowem mojego wstępu. Oto fragment listu, sparafrazowany do współczesnej mowy:
„(…) nie jest przypadkiem, że herb miasta Police uwiecznił wizerunek mitycznego stwora z głową orła i ciałem lwa. Gryf to była bestia waleczna ale i zachłanna. Istnieją bowiem powody, dla których charakter jego ukształtowały takie właśnie cechy. Legenda głosi, że złoty wiek czasów mitycznych obfitował w dobrobyt tak wielki, że z każdym dniem rósł apetyt na zachłanność właśnie. Niektóre podania mówią o tym, że Gryfy wykopywały złoto z ziemi i skał za pomocą swych potężnych dziobów i strzegły ich jak oka w głowie, a w ich gniazdach miały znajdować się cenne kamienie. W Policach zaś złoża złota i innych szlachetności były podobno tak wielkie, że ich blask widać było z samego kosmosu. Owe bogactwo ukrył pod ziemią wiek żelaza. (…) Kiedy prowadziłem swoje badania na temat Gryfów, Gobell wskazał mi miejsce, w którym Gryfy zakładały swoje gniazda. Powiedział: W tym miejscu toczyła się bitwa jakiej świat nie widział. Ta ziemia kryje skarby i tajemnice, których ludzki rozum nie jest w stanie pojąć. Gdy to odkryłem postanowiłem, że tu zamieszkam i tu umrę. Walczyłem trzy lata bez odpoczynku. Wielu moich rycerzy bohatersko poległo na tej ziemi. Oddychamy powietrzem ludzi silnych, odważnych i zdecydowanych. Polegli zwycięsko, walcząc jak Gryfy, które niegdyś zakładały tutaj swoje gniazda. Wtedy przysiągłem sobie, że ta osada, zgromadzi ludzi mężnych jak Ci, pod naszymi stopami. Znajdowaliśmy się wtedy w Puszczy Wkrzańskiej. Naraz uświadomiłem sobie, że historia Gryfów i Tytani- najmłodszej zagubionej córki jednego z mitycznych Tytanów może mieć ze sobą związek. (…)”
Dalsza część listu mówi o tym, że Tytania była najmłodszą, zagubioną córką jednego z Tytanów- mitycznych olbrzymów wydanych na świat przez Gaję- matkę ziemi. W miejscu jednak gdzie widnieje imię Tytana list nieszczęśliwie został zabrudzony, plama jest tak duża, że nie sposób przeczytać imienia olbrzyma. Nie można też odczytać zdania, w którym widnieje wyraz zaczynający się na „Hag”. Niektórzy badacze uważają, że to część wyrazu Hagen, czyli nazwy jaką nosiła Tatynia kiedy leżała w granicach Niemiec. Wiążą go z jakąś mocą czy magią, która nad tatyńską ziemią czuwa.
Tytanię porwały Gryfy, kiedy matka jej po urodzeniu odziała ją w złotą szatę. Ów złoto było tak szlachetne, że bestia spostrzegłszy to złapała w dziób noworodka- w ułamku sekundy- i ukryła w swym gnieździe. Na nic były poszukiwania bogów, bowiem w tatyńskiej ziemi magia niesłychana się kryje. Wielu próbowało odnaleźć małą boginię, jednak czary sprawiły, że każdy kto spojrzał na Tytanię widział w niej inną postać, jakby przez kalejdoskop na nią spoglądał. Włosy miała inne, oczy miała inne, głos również a nawet kiedy przedstawiała się, gdy ktoś zapytał o jej imię, to choć z ust melodyjnie wypływało Tytania, wówczas w uszach pytającego zawsze rozbrzmiewało Tatynia… Czy tak jest do dziś?
OBJAŚNIENIA:
Powyższa opowieść powstała spontanicznie pod wpływem impulsu twórczego, jako przykład historii konkursowej. To przemieszanie fikcji z faktami, w którym warto się rozeznać. Otóż faktem jest np. że postać Gryfa występuje w wielu mitologiach. Natomiast stwierdzenie, jakoby Gryfy zakładały swoje gniazda w Tatyni lub, że w Policach były niegdyś ogromne złoża złota jest bardziej zabawą wyobraźni niż faktem stwierdzonym przez historię. Poniższy słowniczek pozwala oddzielić prawdę od fikcji.
Dr Hans- postać wymyślona na potrzeby opowieści.
Hagen- tak nazywała się Tatynia, kiedy leżała w granicach Niemiec.
Mitologia- zbiór mitów i podań o bogach i bohaterach, w których istnienie wierzyły starożytne kultury i cywilizacje przedchrześcijańskie (Grecja, Egipt, Celtowie, Aztekowie etc.).
Gryf- mityczne zwierze; jego ciało było połączeniem głowy i skrzydeł orła z tułowiem lwa. Zgodnie z uchwałą podjętą przez Radę Miasta Police w 1994 roku, herbem miasta jest w srebrnym polu tarczy, czerwona ukoronowana głowa Gryfa z dziobem otwartym i językiem na wierzchu.
Złoty wiek- według podań mitologii dzieje ludzi, a zatem czas kiedy człowiek pojawił się na świecie, podzielono na kilka okresów (wiek złoty, srebrny, brązowy, heroiczny i żelazny). Wiek złoty był czasem obfitości i dobrobytu, ludzie żyli beztrosko w jednym miejscu i panował pokój.
Wiek żelaza- zgodnie z mitologią wiek żelaza, to czas w którym istniejemy również my. Rozpoczął się kiedy ludzie zaczęli się przemieszczać i pojawiły się złe żądze (przemoc, żądza posiadania, zdrada, podstęp itp). Pojawiły się wojny i nikt nie czuł się bezpiecznie. Wszyscy bogowie opuścili wówczas ziemię. Wiek żelaza trwa do dziś.
Gobell- rycerz o tym imieniu założył wieś, na przełomie XII i XIII wieku.
Tytani- według mitologii greckiej, dzieci Uranosa i Gai, pierwszych bogów, którzy wyłonili się z chaosu.
Gaja- mityczna bogini, matka ziemi, która jako pierwsza wyłoniła się z chaosu
Tytania- wymyślona na potrzeby opowieści postać, której imię powstało jako anagram Tatyni.
Tak zaczyna się legenda o Tatyni, niewielkiej wiosce w gminie Police. Wielkim atutem tego miejsca, jest jego malownicze położenie. Rzeka Gunica, Puszcza Wkrzańska, zabytkowy VXII wieczny kościół, poniemiecka, przedwojenna architektura i cmentarze, śluza, przy której niegdyś stał młyn- to wszystko tworzy niepowtarzalny charakter Tatyni. To miejsce posiada energię, która inspiruje i pobudza wyobraźnię. Jeśli jesteś osobą twórczą, znajdź inspirujące miejsce w Tatyni (może to być jakiś charakterystyczny kamień lub drzewo, nieruchomość itp.) zrób jej zdjęcie i wymyśl do niej historię/mit/legendę. Możesz także poszukać miejsc nawiązujących do legendy o Tytani i wymyślić ciąg dalszy tej opowieści. Ideą konkursu jest, by historie przez Was wymyślone tchnęły ducha w miejsca, które wymagają wyeksponowania.
